Klacht deels gegrond wegens gebrekkige communicatie door zorgaanbieder

De Geschillencommissie Zorg




Commissie: Zorg Algemeen    Categorie: Kwaliteit zorgverlening    Jaartal: 2026
Soort uitspraak: bindend advies   Uitkomst: deels gegrond   Referentiecode: 1328637/1342181

De uitspraak:

Waar gaat de uitspraak over?

De uitspraak betreft een klacht over de kwaliteit van een dermatologische behandeling en de afhandeling van een klacht door een zorgaanbieder. De commissie oordeelt dat de zorgaanbieder zorgvuldig heeft gehandeld bij het stellen van diagnoses en de doorverwijzing naar een specialist, zodat van een medische tekortkoming geen sprake is. Wel is de klacht over de communicatie en klachtafhandeling gegrond, omdat de cliënt geen inhoudelijke reactie op zijn klacht heeft ontvangen. De gevraagde schadevergoeding wordt afgewezen, maar het klachtengeld moet worden vergoed.

De volledige uitspraak

in het geschil tussen

[cliënt], wonende te [woonplaats] (hierna te noemen: de cliënt)

en

Kliniek Twente, gevestigd te Oldenzaal
(hierna te noemen: de zorgaanbieder).

Behandeling van het geschil

Partijen zijn overeengekomen dit geschil bij bindend advies door de Geschillencommissie Zorg Algemeen (verder te noemen: de commissie) te laten beslechten.

De commissie heeft kennisgenomen van de overgelegde stukken.

De behandeling heeft via een videoverbinding plaatsgevonden op [datum].

Partijen hebben aan deze behandeling deelgenomen. Namens de zorgaanbieder zijn verschenen: [de dermatoloog] en [manager kliniek].

Onderwerp van het geschil

Het geschil betreft de kwaliteit van de zorgverlening aan de cliënt door de zorgaanbieder, alsmede de communicatie/klachtafhandeling door de zorgaanbieder.

Standpunt van de cliënt

Voor het standpunt van de cliënt verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.

De cliënt was onder behandeling bij de dermatoloog vanwege ernstige huidproblemen. Hij kreeg wisselende diagnoses. De behandelingen sloegen nauwelijks aan. De cliënt heeft daarom verzocht om een doorverwijzing naar een proctoloog. De belofte van de vervanger van de dermatoloog om een doorverwijzing te regelen, werd niet gestand gedaan. Pas na herhaald aandringen is de cliënt uiteindelijk doorverwezen.
De proctoloog heeft de cliënt binnen enkele weken van zijn klachten afgeholpen; de huidproblemen bleken een andere oorzaak te hebben dan die waarvan de zorgaanbieder was uitgegaan. Door toedoen van de zorgaanbieder heeft de cliënt gedurende de periode van maart tot en met oktober 2025 rondgelopen met ernstige huidklachten, met grote financiële gevolgen voor zijn werk (eigen zzp-bedrijf).

De cliënt is voorts niet tevreden over de communicatie/klachtafhandeling door de zorgaanbieder.

In augustus 2025 heeft de cliënt een klacht bij de klachtencommissie van de zorgaanbieder ingediend. Daarop heeft hij – ook na rappel – geen reactie ontvangen.

Op 23 januari 2026 heeft de cliënt daarom telefonisch contact met de zorgaanbieder opgenomen. De betreffende medewerk(st)er heeft hem toegezegd dat hij zou worden teruggebeld door de manager van de zorgaanbieder. Deze toezegging is niet nagekomen.

De cliënt verzoekt de commissie hem een schadevergoeding toe te kennen.

Standpunt van de zorgaanbieder

Voor het standpunt van de zorgaanbieder verwijst de commissie naar de overgelegde stukken. In de kern komt het standpunt op het volgende neer.

Gedurende het behandeltraject van de cliënt bij de zorgaanbieder is sprake geweest van regelmatige medische beoordeling, telefonische contacten, medicatieaanpassingen en aanvullende diagnostiek. Uit het medisch dossier van de cliënt blijkt dat de behandelaars actief hebben gereageerd op het verloop van de klachten en het beleid hebben aangepast wanneer daar medisch aanleiding voor bestond. Het feit dat een diagnose gedurende een behandeltraject wordt herzien op basis van aanvullende diagnostische informatie, betekent niet dat sprake is van onzorgvuldig handelen. Juist het verrichten van aanvullend onderzoek bij een afwijkend of persisterend klachtenbeeld behoort tot zorgvuldig medisch handelen.

De verwijzing van de cliënt naar de proctoloog heeft plaatsgevonden op het moment dat de behandelend arts dit medisch aangewezen achtte. De zorgaanbieder heeft actief bemiddeld om de cliënt zo spoedig mogelijk (elders) onder behandeling van een proctoloog te krijgen. Er is een verwijzing verzonden naar een externe proctologische praktijk met een korte wachttijd.

De zorgaanbieder betreurt het dat de cliënt de communicatie als onvoldoende heeft ervaren. Naar aanleiding van de klachtmail van de cliënt van 19 augustus 2025 is op 15 september 2025 een inhoudelijke schriftelijke reactie opgesteld en verzonden naar het bij de zorgaanbieder bekende e-mailadres van de cliënt. In deze reactie is ingegaan op de door de cliënt geuite zorgen, zijn de ervaringen van de cliënt besproken en is toegelicht dat de signalen intern zouden worden geëvalueerd. De klacht is dus wel degelijk zorgvuldig behandeld.
De zorgaanbieder heeft geen registratie, notitie of andere objectieve vastlegging aangetroffen waaruit blijkt dat het telefoongesprek van 23 januari 2026 heeft plaatsgevonden of dat een terugbelverzoek is geregistreerd

De zorgaanbieder is van mening dat geen sprake is geweest van medisch onzorgvuldig handelen of een toerekenbare tekortkoming in de uitvoering van de behandelingsovereenkomst. Er is daarom geen aanleiding tot het toekennen van een schadevergoeding aan de cliënt. De zorgaanbieder betwist bovendien zowel de omvang van de door de cliënt gestelde schade als het causaal verband tussen de gestelde schade en het handelen van de zorgaanbieder.

De zorgaanbieder verzoekt de commissie de klacht van de cliënt ongegrond te verklaren.

Beoordeling van het geschil

Toetsingskader
De overeenkomst die de cliënt met de zorgaanbieder heeft gesloten, betreft een geneeskundige behandelingsovereenkomst in de zin van artikel 7:446 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Op grond van de behandelingsovereenkomst die de cliënt met de zorgaanbieder is aangegaan, moet de zorgaanbieder bij zijn werkzaamheden de zorg van een goed hulpverlener in acht nemen en daarbij handelen in overeenstemming met de op hem rustende verantwoordelijkheid, voortvloeiende uit de voor hulpverleners geldende professionele standaard (het goed hulpverlenerschap uit artikel 7:453 van het BW). Het goed hulpverlenerschap houdt in dat de zorgaanbieder die zorg moet betrachten die een redelijk bekwaam en redelijk handelend hulpverlener in dezelfde omstandigheden zou hebben betracht.

De klachten

Kwaliteit van de zorgverlening
De cliënt beklaagt zich over de door de zorgaanbieder gegeven (wisselende) diagnoses en de volgens hem te late doorverwijzing naar de proctoloog.

De diagnoses
De commissie stelt vast dat de dermatoloog heeft getracht om de oorzaak van de huidproblemen van de cliënt te achterhalen. Op grond van de eerste (werk)diagnose – lichen planus – werd medicatie voorgeschreven. Deze medicatie gaf aanvankelijk een vermindering van de klachten te zien, waarmee de dermatoloog mocht verwachten op het goede spoor te zitten. Toen in een volgend consult bleek dat de klachten waren toegenomen, althans bleven bestaan, heeft de dermatoloog een biopt genomen. Daaruit bleek dat sprake was van een gistinfectie. De dermatoloog heeft het behandelbeleid daarom aangepast.
Op grond van het voorgaande is de commissie van oordeel dat de dermatoloog het diagnostisch traject zorgvuldig heeft doorlopen. Dat de aanvankelijke diagnose is bijgesteld, omdat de klachten van de cliënt niet afnamen, betekent niet dat de dermatoloog een fout heeft gemaakt bij het stellen van de eerste (werk)diagnose.

De doorverwijzing naar de proctoloog
Hoewel de commissie goed begrijpt dat de cliënt veel last heeft gehad van de (gevolgen van zijn) huidklachten, is zij van oordeel dat de zorgaanbieder zich voldoende heeft ingespannen om de cliënt daarvan af te helpen door onderzoek te doen naar de oorzaak daarvan, de daarvoor geëigende medicatie voor te schrijven en de cliënt regelmatig te zien. De commissie is voorts van oordeel dat de doorverwijzing naar de (externe) proctoloog niet verwijtbaar lang heeft geduurd. De commissie wijst in dit verband ook op de e-mail van de huisarts van de cliënt van 28 augustus, waarin – onder meer – het volgende is geschreven:
“Ik moet zeggen dat ik gezien de afspraakfrequentie bij de dermatoloog wel het idee heb dat ze erbovenop zitten”.
De commissie stelt bovendien vast dat dat de zorgaanbieder de cliënt voortvarend in behandeling heeft gekregen bij de externe proctoloog.

Gelet op het voorgaande heeft de zorgaanbieder naar het oordeel van de commissie gehandeld zoals van een redelijk handelend hulpverlener in vergelijkbare omstandigheden verwacht mag worden.
Dit betekent dat de commissie de klacht over de kwaliteit van de zorgverlening ongegrond zal verklaren.

Communicatie en klachtafhandeling
De cliënt heeft gemotiveerd en onderbouwd gesteld dat hij de e-mail van 15 september 2025 van de zorgaanbieder niet heeft ontvangen, waarschijnlijk door een tekortkoming in het e-mailadres van de afzender (de klachtenfunctionaris).

De cliënt heeft voorts aannemelijk gemaakt dat het telefoongesprek van 23 januari 2026 wel degelijk heeft plaatsgevonden. Hij heeft het gesprek opgenomen en de transcriptie van de opname overgelegd. Daaruit blijkt genoegzaam dat de klacht van de cliënt niet bij de betreffende medewerkster bekend was, omdat zij daarover niets in het dossier van de cliënt kon vinden. Uit de transcriptie blijkt verder dat de medewerkster heeft toegezegd dat de manager contact met de cliënt zou opnemen. Dit is kennelijk niet gebeurd, omdat zij geen terugbelnotitie in de agenda van de manager heeft gezet.
Dit alles leidt tot de conclusie dat de cliënt daadwerkelijk geen enkele inhoudelijke reactie naar aanleiding van zijn klacht heeft ontvangen.
De commissie kan zich niet aan de indruk onttrekken dat ook overigens sprake is geweest van slordige administratievoering en gebrekkige dossiervorming door de zorgaanbieder. Zo was aanvankelijk een verkeerd telefoonnummer van de cliënt in het systeem geregistreerd en vertoonde het dossier gebreken, onder andere ten aanzien van de informatie-uitwisseling tussen de dermatoloog en zijn collega-vervanger. Het lijkt erop dat de zorgaanbieder (mede) daardoor in de communicatie/klachtafhandeling forse steken heeft laten vallen.

Uit het voorgaande volgt dat de klacht over de communicatie/klachtafhandeling gegrond is.

Schadevergoeding
Voor een aanspraak op schadevergoeding is vereist dat de zorgaanbieder in enig opzicht toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van de behandelingsovereenkomst. Nu is vastgesteld dat geen sprake is van een tekortkoming, zal het verzoek tot schadevergoeding reeds daarom worden afgewezen.

Klachtengeld
De commissie ziet wel aanleiding om te bepalen dat de zorgaanbieder het door de cliënt betaalde klachtengeld aan hem moet vergoeden.

Hetgeen partijen voorts nog naar voren hebben gebracht, kan onbesproken blijven, omdat dit niet tot een ander oordeel kan leiden.

Derhalve wordt als volgt beslist.

Beslissing

De commissie:

– verklaart de klacht van de cliënt over de kwaliteit van de zorgverlening ongegrond;

– verklaart de klacht over de communicatie/klachtafhandeling gegrond;

– bepaalt dat de zorgaanbieder een bedrag van € 52,50 aan de cliënt dient te vergoeden ter zake van het klachtengeld binnen 14 dagen;

– wijst het verzoek van de cliënt om toekenning van een schadevergoeding af.

Aldus beslist door de Geschillencommissie Zorg Algemeen, bestaande uit mevrouw mr. dr. E. Venekatte, voorzitter, de heer R. Simons en de heer mr. P.C. de Klerk, leden, in aanwezigheid van mevrouw mr. drs. I.M. van Trier, secretaris, op 9 september 2026.